Yurdumuzun diğer bölgelerinde yapılmayıp da sadece ilçemizde yapılan bir yemek türü, yani ismiyle müsemma bir yemek türü var mı tespit edemedim. Böyle bir idda taşımadan, ama
Gündoğmuş dışında da rastlanmadığım üç yemek yazacağım. Onlara geçmeden önce yemek konusunda biraz sohbet edelim.
Yemekten söz açılanca herkes, kendi yöresinin yemeğiyle övünür. Bunların çoğu da ismiyle mesemma olmuştur. Adana kebabı, İzmir köftesi, Afyon kaymağı, Maraş dondurması gibi.
Yemek konuşulunca akla ilk gelen et ve tatlı oluyor. Her yörenin eti, çeşitli şekillerde yapmaya çalışmanın sebebi ise, etin lezzetini arttırmak içindir.
Gündoğmuş'lu iki sebepten bu işe kafa yormamıştır.
1- Bu çilekeş insanların, çalışmaktan, didinmekten öyle zevke sefaya kafa yoracak vakti olmamıştır. Nevsini körlediği zaman Rabbine şükretmiştir.
2- Hasan Kıldan'ın güzel bir tesbiti vardır. "Biz keçi eti yeriz, keçi gibi inatçı oluruz" der. (Gerçi şimdi ne eti olduğunu bilmeden, sormadan yemeye başladık. Galiba
inadı da bıraktık) İşte Gündoğmuş'lunun yediği keçi eti o kadar lezzetlidir ki, onu ayrıca baharatlarla yumurtayla tatlandıracağım diye uğraşmamıştır. Eti buldu muydu, alır
bir kucak ardıç veya meşe odunu, gider buz gibi pınarların başına, yakar ateşini, atar üstüne kebabını keyfine bakar. O buz gibi oluklardan da kana kana içtimiydi, hiç yemek
yememiş gibi olur.
Çünkü o keçiler, 2500 m. yükseklikteki, mor sümbüllü yamaçlarda, kekiğin, kelek otunun, yayla çayının mis gibi koktuğu yaylalar da karnını doyurmaktadır. Onun için o ete
suni bir müdehale, eti tatlandırmaz, tadını bozar.
Tatlıya gelince, Afyon Kaymağının, Antep baklavasının hammaddesi nedir? Un, yağ, şeker değil mi? O tatlıları tenkit etmek, ne hakkımız ne de haddimizdir. Ama siz söyleyin,
hangi baklava, hangi lokum, Gündoğmuş'un "yayla balı" kadar lezzetli olabilir? Arının on iki çeşit kekik veya yayla çayından bal aldığını, büyüklerimden dinlemiştim. Taş
kekiği, yer kekiği, tahrana kekiği, nane çayı ve yarpuzda ben arıyı yayılırken gördüm. Geven, sütlük, çalba, sığırkuruğu, eşek çalbası, kelekotu, kuyruk yaran gibi çiçekler
hariç, sadece yukarıda saydığım baharlı çiçekler yayla balının lezzetini tarif etmeye herhalde yeter. Bu balı bulan insan undan, hamurdan, tatlılar yapmaya neden kafa yorsun?
İnşallah yemek çeşitlerimizin az olmasının sebebi anlaşılmıştır.
Mehmet Özeren
Gündoğmuş dışında da rastlanmadığım üç yemek yazacağım. Onlara geçmeden önce yemek konusunda biraz sohbet edelim.
Yemekten söz açılanca herkes, kendi yöresinin yemeğiyle övünür. Bunların çoğu da ismiyle mesemma olmuştur. Adana kebabı, İzmir köftesi, Afyon kaymağı, Maraş dondurması gibi.
Yemek konuşulunca akla ilk gelen et ve tatlı oluyor. Her yörenin eti, çeşitli şekillerde yapmaya çalışmanın sebebi ise, etin lezzetini arttırmak içindir.
Gündoğmuş'lu iki sebepten bu işe kafa yormamıştır.
1- Bu çilekeş insanların, çalışmaktan, didinmekten öyle zevke sefaya kafa yoracak vakti olmamıştır. Nevsini körlediği zaman Rabbine şükretmiştir.
2- Hasan Kıldan'ın güzel bir tesbiti vardır. "Biz keçi eti yeriz, keçi gibi inatçı oluruz" der. (Gerçi şimdi ne eti olduğunu bilmeden, sormadan yemeye başladık. Galiba
inadı da bıraktık) İşte Gündoğmuş'lunun yediği keçi eti o kadar lezzetlidir ki, onu ayrıca baharatlarla yumurtayla tatlandıracağım diye uğraşmamıştır. Eti buldu muydu, alır
bir kucak ardıç veya meşe odunu, gider buz gibi pınarların başına, yakar ateşini, atar üstüne kebabını keyfine bakar. O buz gibi oluklardan da kana kana içtimiydi, hiç yemek
yememiş gibi olur.
Çünkü o keçiler, 2500 m. yükseklikteki, mor sümbüllü yamaçlarda, kekiğin, kelek otunun, yayla çayının mis gibi koktuğu yaylalar da karnını doyurmaktadır. Onun için o ete
suni bir müdehale, eti tatlandırmaz, tadını bozar.
Tatlıya gelince, Afyon Kaymağının, Antep baklavasının hammaddesi nedir? Un, yağ, şeker değil mi? O tatlıları tenkit etmek, ne hakkımız ne de haddimizdir. Ama siz söyleyin,
hangi baklava, hangi lokum, Gündoğmuş'un "yayla balı" kadar lezzetli olabilir? Arının on iki çeşit kekik veya yayla çayından bal aldığını, büyüklerimden dinlemiştim. Taş
kekiği, yer kekiği, tahrana kekiği, nane çayı ve yarpuzda ben arıyı yayılırken gördüm. Geven, sütlük, çalba, sığırkuruğu, eşek çalbası, kelekotu, kuyruk yaran gibi çiçekler
hariç, sadece yukarıda saydığım baharlı çiçekler yayla balının lezzetini tarif etmeye herhalde yeter. Bu balı bulan insan undan, hamurdan, tatlılar yapmaya neden kafa yorsun?
İnşallah yemek çeşitlerimizin az olmasının sebebi anlaşılmıştır.
Mehmet Özeren
